Değişti olan oldu, olmayan olmayacak şimdi.
Kapalıdır artık kelimeler düş görüyor sanki.
Biri unutmak için, biri ölmek için yaşıyordu.
Karanlıkta ne sözcükler sever lambasız gecelerin.
Tanımak için yanında olmak yetmez karanlığın.
Unutmak nankörce köşede kalan güneşin.
Sessizlik bom boş oda biter bir gün elbet.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta