Benliğimden sıyrıldım da, aşk giydirdi kefeni,
Gönlümde aşk ateşi, yaktı her nefs perdemi.
Dilim sustu, kalbim söyledi, sözden öte bir hâl ile,
Ben “Hiç” oldum, “O” göründü, sildim benlik resmini.
Baktım her zerrede O var, her seste O'nun nâmı,
Taşta bile tecellîydi Rahmân'ın hitâbı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta