Bir nida dokunur ruha, aman bulunmaz.
Şeddeli okunur dua, derman bulunmaz.
Bir elif rüyaya daldı, zaman bulunmaz.
Sabır taşın toz oldu, ferman bulunmaz.
Bu füruzan alevini, şems bile kıskanır,
Her çehre bu aleve, mehtab ile ıslanır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta