Benden bana kalan bir ölümdür tüm yarım zamanlar
Nefesten bir zehir, bütün kokular leş, dünyadır harabe
Ruhum bulamaz şu küçüklük içinde yaslanacağı bir duvar
anlamazlar, susarlar acıların konuşturtmadığı kalbe.
Ne kadar yürünmesi gerektiğini bilmediğim yol zavallıca
Ağaçları öldürülür ya garibin ilkbaharında
Umutları söndürülür bir gün daha yarında
Susmaya mahkûm korkunç sesler kalplerini alır
Ve geriye yalnızca sessizliğin savaşı kalır
Yarım oyunlar birleşir, balonlar yine düğüm düğüm
Gecelerden akıyor çocuğun gözyaşları
Gündüze varıyor, kuruyor tutsak yaşamı
Bir umut meselesi, bedeninin titrek savaşı
Hayalleri bombalanıyor, sayıyor aynı yaşı.
Kayıp gidiyor yıldız küçücük ellerinden
Bir su birikintisi boğuyor onu dev sellerinden
içler acısı
Çözümü yok muydu hatalı hayatın?
Hata doğmaksa suçu nedir doğanın?
Sevmeyin bizi, görmeyin, anlamayın,
Ne diye böyle yaralı bırakırsın şu acı kalpleri
Körlerin önüne ne diye koyarsın capcanlı resimleri?
Şifa ellerindeyken bizi dünyanın kuyusuna atıyorsun
Duyamadığımızı bile bile nice yalanlar söylüyorsun
Merhamet sensen ne diye acımasız bu fırtına
Niye dikenler uzatıyorsun hayatın baharına?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!