Elif Ege Şiirleri - Şair Elif Ege

Mayıs sonu

Dışarda deli gibi

Nisan yağmurları

Ne acı,
kim bilir niceleri
Nerde nasıl yaşıyor?
Âhında hayat
Hüzün ve keder.
İçim içime

Ne yazılmalıydı

Yaşanılmışlıkların adına?

Şairin sözleri yetim kaldı çoğu zaman.

Gök mavi,
dallar yeşil.
Rüzgâr esiyor
efil efil.
Mevsim yaz,
gez gör yaz.

Sonbahar demek Eylül demek;

yaza küsmek, kışa kucak açmak

bir yanın hüzün iken

Sonbahar, sonu kış başı bahar
Renk cümbüşü yapraklar
Bir bir dökülüyor dallardan
Ah nasıl dayanılır, ayrılık var.

Dönüş yok sıcak günlere,

Sözcükler...

Ardı sıra.

Lâl dilde tutulu, boğazda düğüm...

Tanıyamadığım insanlar,
Ne verdiniz ki hayata...
Ne istersiniz benden!
Ben,
Kendime bile kızgınken
Nasıl barışırım kötülüklerinizle?

Tek...

Bir şey olsa dersin...

Yani bir söz.

...

Ve akıp gitmiştim günlerce...

Bir şehir ağlıyor,