Elif Lâmın başında aşikâr, sonunda sırmış,
Lâm ise âlem de evren, evren de kâinatmış,
He iki başlı, biri görünen öteki görünmeyen,
Gören özmüş bütünü, göz ise göremeyen.
Elif sen canımda canan tenim de canmışsın,
Sen de var olmuş herşey sonsuz tekmişsin
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta