Sen ki bu beyninde davullar çalan kızgın adamın boynuna,
Yeşil bir zümrüt kolye gibi takılmışsın.
Sen ki uçurumlarımın kenarında benden menekşe topluyorsun.
Gecelerime örtülen bir Samanyolu taşıyorsun üstüme.
Eli öpülecek kadınsın ..
Şarlatanlar tiyatrosunda safir,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta