Elfler, elifler, mimler

Bir elif miktarı uzasın istiyorum içinde bulunduğumuz zaman!
Ya uzasın ya da erisin, tükensin içinde bulunduğumuz zaman!
Yoksa şakaklarımdan devşirilmiş bir sufi ölünecek.
Yoksa, birbirine meyli olan iki ağacın iki dalı gibi seninle
Çarpışarak kıracağız birbirimizi esen her yelde.
Ben bir elif miktarı uzatınca zamanı,
Sen bir cezm ile susmalısın her harfinden.
Bir veda türküsü okumalısın kendi sesinden.
Daha hüzünlü ne var bilmiyorum, elflerin Orta Dünya’yı terk etmesinden.
Nietzsche geceler, senli bir sabaha açma hayaliyle kapattığım gözlerimi
Teskin ettim,
İşlemeli bir mendille silinecek çağlarda olmadığı için.
Bir sürgün şarkısında ıslanmış bulma diye bir de gözlerimi,
Gözlerine
Teslim ettim.
Seninle bile olamadım ya şöyle cesur bir übermensch
Başka bir rüyaya uyanmak istemiyorum rüyamdan.
Ben bir elif miktarı uzatınca zamanı,
Sen İbrahimi bir din gibi işte,
Bir takım hasletlerinle kök salmalısın içimde.
Birkaç bin yıl geçirip de bende, fırkalaşmalısın.
Senin Orta Doğu’n olmak varsa kaderimde,
Belki bir iki ot, birkaç çalı biter diye çöllerimde,
İşgal etmelisin şakaklarımı emperyal bir tavır ile.
Bir takım demokratik vaatlerle.
Sen İbrahimi bir din gibi içimde!
Ben bir elif miktarı uzatınca zamanı,
Sen bir Fransız kazımalısın tırnaklarından,
Tüm yolların Roma’ya çıktığı eski bir dünyada.
Konsüller segâh bir lanet okuyor,
Seninle içbükey bir geometrimizin olmayacak olmasına.
Konsüller Stoalardan izler dünyayı, ben Stoa nedir bilmem.
Buna Epiktetos şeriatınca şahitlik edebilirim ama,
Ben bir elif miktarı uzatamayacağım zamanı.
Sen izafi bir durum olup kalbimin ortasında,
Beni soyut bir yaraya şifa kılıyorsun zorla.
Başım ellerinin arasında olduğu zamanlarda
Çok da soyut değilsin aslında.
Ben bir elif miktarı uzatamıyorum zamanı.
Einstein-Rosen köprüsünü kuramıyorum kalbinin ortasında.
Bir olamıyoruz seninle, derişemiyoruz seninle.
Vurulup da düşen bir kuşun iki kanadı gibi seninle,
Daha da çırpınıyoruz, çırpınıyoruz irtifa kaybettikçe.
Ben bir elif miktarı uzatamam zamanı.
Sakin bir mim gibi kitabın ortasında duramam.
Ben seni, senin beni vurduğun yerden vuramam.
Bak nasıl da bir olamıyoruz seninle.

Bak nasılsa bir bent var aranda benimle.
Bak uzay-zaman kolay bükülmüyormuş, anladım.
Artık umutları kertilmiş sufileri vurmalısın şakaklarımda.
Her şey, her söylediğin inan aklımda.
Bir elif kılmalısın kendini,
Bir elif olup kitabın ortasında.