Sarı yaprakları saçlarında beliren hüzünlü bir sonbahar Yaşıyor istanbul gönülde...
Dışarda kopuk bir kalabalık hırıltısı duyulur.
Kimisi batık hayattan, kimisi asparagadan dem vuruyor...
Ve sen aklımdasın yine ansız amansız...
Bir zaman seçiyorum gelmiyorsun beklemek boş.
Sen gelmesende artık yalnız değilim yalnızlık zor geliyor...
Çünkü içimde yalnızlığa doymuş bir şehir büyüyor.elfida...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Hocam saygılar, hürmetler.
Bu şiir ile ilgili 21 tane yorum bulunmakta