beni tanımıyorsun eleni..
ilk; ben çıktım arenaya
mars bile benden aldı öfkesini.
ben götürdüm habil'i tenhaya;
ben duydum ilk çığlık sesini..
sen beni tanımıyorsun eleni
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta