Hoş geldin diyerek,
Ninnilerle büyüdüğümüz şehirden,
Güle güle diyerek,
Dualarla uğurlanacağımızın farkındaydık.
Hayat’ta herkesin iki kere kırkı çıkarmış.
Bir doğduktan sonra
Birde öldüğü gün.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta