Elbet kavuşur Şiiri - Servet Balıbey

Damlaya damlaya bitiverdim ben;
Hayatlarla doluydu göğüs kafesim…
İsraf edildim ki umursanmadan,
Denizlerim yağmur gibi dökülüp gitti.

​Şimdi unutulmuş bir gençlik hayali,
Gözlerimde bilmediğim çöllerin tozu.
Benden çalınan o koca dalgalar,
Bilinmeyen hislerle kaybolup gitti.

​Yine de içimde umut kıpırdar,
Der ki: "gök, buluta elbet kavuşur."
Ziyan edilen mi döner aslına,
Ruhum gökyüzüne elbet kavuşur.