El Oldum Şiiri - Mehmet Evcil

EL OLDUM
Hazan vurdu gönül bağıma
Boynu bükük bir gül oldum
Felek savurdu diyardan diyara
Başıbozuk esen yel oldum

Ufukta görünen denize bakarak
Önüme çıkan bendleri yıkarak
Ümitle sevgiyle ummana akarak
Gönülden gönle coşup giden sel oldum

Seni aradım mısralarda hecelerde
Kutup yıldızımdın karanlık gecelerde
Çözülmeyen bir sırdın bilmecelerde
Ardımdan lal kesilen dil oldum

Hiçbir bahane dindirmedi hasretini
Kader kesmedi bu aşkın biletini
Yıllarca bekledim durdum vuslatını
Maveraya uzanan bir yol oldum

Gör artık bendeki bu mahsun hali
Artık Kalmadı dizlerimin mecali
Yetiştim her meşakkate hızır misali
Tutunduğun bir incecik dal oldum

Yakın ettin Irakları kendine
Hangi zalimi koydun yerime
Savurdun fizana ne geçti eline
Şimdi sana yedi kat el oldum

Hasretin yaktı kavurdu sinemi
Bu garip nasıl çeker bunca elemi
Lokman gelse bulamaz çaremi
Aşkım ateşiyle yandım kül oldum