El Mümît Tecellî-i Mümît Şiiri - Afşin D ...

Ey ölümü yaratan, her faniyi aslına döndüren Mümît,
Nefsin hırsını öldüren, batılı yok edip hakkı kılan Mümît!
Senin hükmünle durur nefes, her canlı isminle huzura varır,
Sana teslim olan her muhtaç kul, faniliğin içinde bekayı tanır.
​
Yâ Mümît! "Allah!" Yâ Mümît! "Hû!"
Sensin rızka kefil olup, "Haramı ve zülmü yok ederim" diyen,
Kudret fermanıyla darlıkları, nefsin ölümünden sonra bolluğa erdiren.

Küllü nefsin zâikatü'l-mevt'tir, ferman Sendedir,
Senin fani dünyadan süzüp verdiğin her lokma, en emin ve kutlu bendedir.
Dünyanın bitmek bilmez hırslarının ölümünden, Senin ebedi nuruna al bizi,
Mümît isminle rızıklandır, takva ile mühürle kalbimizi.
​
Yıldızlar Senin emrinle söner, yerin sinesi Seninle sükûta varır,
Senin kefilliğin altında her muhtaç, geçici dertlerin ölümünde şifa bulur.
Senin ulu ve sarsılmaz mizanından gelir, o tertemiz ve kutlu lokma,
Bizi kendi nefsimizin doymak bilmez darlığına, hırsın karanlığına bırakma.
​
Öldüren Sensin...
Baki olan Sensin...
Bizi katındaki o en şerefli ve baki rızıklarla ağırla Yâ Mümît...

Ya Mümît... Ya Mümît... Allah...