Keremi sonsuz, şanı her türlü övgünün üstünde olan Mâcid,
Rızkı bir asalet nişanı gibi sunan, mülkünde cömert olan Mâcid!
Senin lütfunla parlar kâinat, her nimet isminle şereflenir,
Sana yönelen her muhtaç el, Senin ulu bağışınla yenilenir.
Yâ Mâcid! "Allah!" Yâ Mâcid! "Hû!"
Sensin rızka kefil olup, "İkramım sınırsızdır" diye hükmeden,
Kudret cömertliğiyle darlıkları, en şerefli bolluklara erdiren.
Zü’l-Fadli’l-Azîm’sin, izzet Sendedir,
Senin şerefinle ikram ettiğin her lokma, en emin ve kutlu bendedir.
Kendi cimriliğimizin ve darlık korkumuzun karanlığından, Senin ebedi nuruna al bizi,
Mâcid isminle rızıklandır, cömertliğinle mühürle kalbimizi.
Yıldızlar Senin şanınla dizilir, rızıklar Senin o ulu elinden dağılır,
Senin kefilliğin altında her canlı, izzetini o sonsuz keremde bulur.
Senin ulu ve paha biçilemez lütfundan gelir, o tertemiz ve kutlu lokma,
Bizi başkasının minnetine, nefsin aşağılık darlığına bırakma.
Şerefli olan Sensin...
Kerem sahibi Sensin...
Bizi katındaki o en şerefli ve bol rızıklarla donat Yâ Mâcid...
Ya Mâcid... Ya Allah Ya Mâcid... Ya Allah...
Afşin DualıKayıt Tarihi : 2.04.2026 19:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!