Her eşyanın, kabzasında bulunduğu kimsedir,
Madde ile manada, olan cümle cinsedir.
El-Kâbız dürdüğünde, hiç kimse engel olmaz,
Onu saçıp yayarsa, hiçbir ihtiyaç kalmaz.
Bilinen kötülüğün, açığa çıkmasıyla,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta