Ey dilediğinde daraltan, kudretiyle her şeyi tutan Kâbıd,
İmtihanla rızkı kısan, sabrımızı ölçen Kâbıd!
Bazen bir kapı kapanır, ruhu bir hüzün kaplar,
Senin elindedir mülk, Sende gizlidir bütün sırlar.
Yâ Kâbıd! "Allah!" Yâ Kâbıd! "Hû!"
Sensin rızka kefil olup, bazen darlıkla terbiye eden,
Kahrın da lütfun da hoş, Sensin kalbi en iyi bilen.
Kabz eylersin rızkı bazen, hikmetinden sual olmaz,
Sana güvenen gönül, asla darda ve mahzun kalmaz.
Kâbız-ı Ervâh’sın, her nefes Senin elinde,
Kâbıd isminle bizi, bırakma nefsin o dar yerinde.
Daralt ki genişliğin kadrini bilelim her an,
Sık ki Senin varlığınla bulsun ruhumuz derman.
Rızkı kıssan da biliriz, kefilliğin sarsılmaz,
Senin verdiğin kederin, mükâfatı anlatılmaz.
Daraltan Sensin...
Kefil olan Sensin...
Bizi bu darlık vaktinde sabırla rızıklandır Yâ Kâbıd...
Ya Kâbıd... Ya Kâbıd... Allah...
Afşin DualıKayıt Tarihi : 26.03.2026 08:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!