Kurumuş bir Eylül Yaprağıydı Veda,
Ayrılmış yüreklerde.
Ayrı’ydı işte her şey..
…El’di O artık El olmuştu…
Eylül’ün Son’uydu Bu Sevdâ’nın Son’u..
Kurumuş dudaklarda..
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




Eylül hüzündür zaten ayrılıktır içi acıyan , yanan kavrulan ..
Taze yaprakların solması, vedasıdır hayata..
Sitemlerin çok yoğun sevgiliye.
Sitemin sevdaya dair ne varsa yaşanılası yaşanmıssa eğer
hatırası yeter sana
Kutlarım. Şiirle kal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta