Kurumuş bir Eylül Yaprağıydı Veda,
Ayrılmış yüreklerde.
Ayrı’ydı işte her şey..
…El’di O artık El olmuştu…
Eylül’ün Son’uydu Bu Sevdâ’nın Son’u..
Kurumuş dudaklarda..
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Eylül hüzündür zaten ayrılıktır içi acıyan , yanan kavrulan ..
Taze yaprakların solması, vedasıdır hayata..
Sitemlerin çok yoğun sevgiliye.
Sitemin sevdaya dair ne varsa yaşanılası yaşanmıssa eğer
hatırası yeter sana
Kutlarım. Şiirle kal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta