El bana Şiiri - Adem Sabahyeli

Cennetten kovulmuş Adem misali
Sanki yalan dünya gurbet el bana
Ne yaptımsa giremedim gönlüne
Sen gülerdin acır iken el bana

Senden başkasını görmezdi gözüm
Bir acı sözünden yaralı özüm
O günden sonrada gülmedi yüzüm
Zehir oldu şu yediğim bal bana

Bakamadım sana bir gün yakından
Öpemedim yar saçının tekinden
Kestin umut ağacımı kökünden
Bırakmadın tutunacak dal bana

Niceleri aşk acısın tadıyor
Gün gelince bedelini ödüyor
Ömür tükendide geçti gidiyor
Bâri son nefeste çıkta gel bana