Şair ilhamını yitirince
Bir köpek gibi pislermiş şiirin ortasına
Yapraklar ölümü hatırlatınca
Bir dizelik zamanı kalırmış kurumaya
En büyük hayal kırıklığım oldu
Kül tablasında unuttuğum sigara
Sana söylenmemiş duygular
Kuşlar damdan düştü
İçimden simsiyah bir gök fışkırdı
Hazır değildim ayrılığa
Sevdim bu insanları, bu şehri,
Güzel kadınları, çirkin kadınları
Evim çok uzaklardan göz kırpardı
Ayaklarım yorulurdu
Eylül telaşından
Nereye koşsam yalnızlık taşırdım
Kimi sevdiysem yarım kaldım
Annem hep derdi de inanmazdım
İyi insanlar çabuk giderlermiş
Allah affetsin,
Hep iyi insanlar sevdim
Kimseyi yaşatamadım
Unutalım her şeyi bu gece
Kuralım bir masa gücümüz yettiğince
Bol acı, bol ayrılık, bol keder
O eski sevgili de olsun
Kim eksildiyse hayatımızdan
Kimi sildiysek kanımızdan
O günlerin şerefine kaldırılalım kadehleri
Yaramıza kadar dolsun
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 23:32:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
