Eksilen Bir Çivi Şiiri - Pakize Özbaş

EKSİLEN BİR ÇİVİ

Ayların bağıymış bir anlık heves,
Alıp da götürmüş, kesilmiş nefes.
Bu dost meclisinde dense de enfes
Sanki kunduramdan bir çivi düşmüş.

Ne bir soru sordum, ne merak ettim,
Çayımı tazeleyip keyifimi çattım
Gideni yolunda bırakıp gittim,
Sanki kunduramdan bir çivi düşmüş.

Biz yine burdayız, muhabbet koyu,
Değişmez masada dostların huyu.
Bir kişi eksilmiş, kimin umuru
Sanki kunduramdan bir çivi düşmüş.

Gözümün ucuyla bakmam arkaya,
Yeni bir sandalye atın masaya.
Gerek yok dostlarım böyle tasaya,
Sanki kunduramdan bir çivi düşmüş.

Saat // 05.15
Pakize ÖZBAŞ
mavikatre 💧
14.05.2026

Bu şiir sadece yokluğunun ben de bir "hiç" hükmünde olduğunun resmi belgesidir.
Bundan sonraki hayatında kendi eksiklerinle baş başa kaldığın yerden hayatında başarılar dilerim....
(..Ben yürümeye devam ediyorum,sarsılmaz bir duruşla...)