bir müddet sonra alışırsın yokluğa..
aslında alışmak da değil adı..
razı gelirsin..
ama yüreğinde ki o eksiklik hep vardır..
ne tam gülebilirsin,
ne de tam mutlu..
dedim ya
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta