Eksiklikte bir gölge yalnızlığım
Tüm sözler yarım
Tüm gülümseyişler eksik
Nerede kaldı bilinmez
Küçük bir çocuğun ayakkabıya duyduğu ilgi gibi
Kırmızı pabuçları yatağının başı ucunda
Bağcıklardan biri eksik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel bir simgeleyiş.tebrikler.güzel bir çalışma okudum.
yüreğinze saglık hemşehrim,kaleminiz daim olsun
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta