elleri serin sabahlar çizen,
derin şafaklar söken eller sen!
çiy döker kirpik uçların nicedir,
kirpiklerin
sabıkalı düğümler asar,
avuç içlerin durmaz;
daralan göğsüne
imkansızlık tarlası sürer hanidir.
yük vagonları besliyor gök tahtın
silik aynaların
belkıs günün ırak,
çatlamış dalında hüzün çömleklerin
kırılmış lime lime baharın
yüzün de yarım bi mayıs çığlığı.
elleri tırpan, elleri orak
elleriyle toprağı, asude kazan sen!
sen pınarları kaynağında süzüp
suskun umudu çağlatan;
kanatlansın esmer sesin
uzansın gri balkonlara
essin şehrin esrik yüzüne
ağartsın kambur bulutu,
ibreti alem kıyıları,
gamla gezen gemileri,
essin kadife sesin, ipeklensin tenim
aysın sendeleyen düşüm,
ayılsın sözüm......⚘
.....özlemcay/
şubat/bir
18:10
Kayıt Tarihi : 3.2.2026 05:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!