Çok güzel,sevdalar vardı,sevmeye doyamazdın.
Sevdiğin gitse bile,onun ile ölürdün.
Başkasını,sevmeye gerek yok,zaten,hayatına alamazdın.
Gözlerin yaşlı,boş duvarlara,sevdiğini anlatırdın.
Ve biz,böyle sevgilerden,eksik kaldık.
Belki de,çok büyük,bir sınavdan geçtik.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta