Sana hiç söylemedim baba,
Dünya, senin omzundan indiğim gün karardı aslında.
Hani o çocukken dev gibi gördüğüm,
Göğsüne başımı koysam fırtınanın bile geçemediği o kale;
Meğer ben kaleyi değil, o kalenin sessiz nöbetçisini sevmişim.
Şimdi bir başıma, o kale kapısının önünde nöbetteyim.
Yılları, birbirimizden kaçarak biriktirdiğimiz o kör kuyuları,
Çekingen adımlarla sesiz ve ürkek
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini
Devamını Oku
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta