Ciğerimle takas edeceğim tek ruhumdu sen; yine anlamadın...
İçimde susturamadığım bir kış oldun, ben sana hep bahar diye sarıldım.
Ellerim semaya açık, avuçlarımda eskimeyen dualar taşıdım...
Söyle, ne vakit senden gittiğimi sandın ki?
Ben hep sende yaşadım, nefesimi senin kalbine emanet bildim.
Etme artık...
Bize düşen acı, bir ömre fazla değil miydi?
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta