Yalnızlığın uzaktan cazipti yüzü
Dokundum şifa niyetine
Yaktı ellerimi tenindeki soğuk
Sığdıramadım bir türlü içime
Büyüktü, yüreğimden çok büyük
İki kişilikti evvelden yalnızlığım
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Her duygu yalnızlıkta kabarır, çiçeklerin bahar da kabarması gibi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta