Sensiz bir şehre göz açıyorum her sabah,
Her sabah bilindik işler,
Kahvaltı yapıyorum, bazen yapmıyorum bile,
Penceremi açıyorum, sokakta yürüyen çiftler görüyorum.
Güzel bir resim gibiler..
Buğulanıyor gözyaşımla resim.
Hava kararıyor birden, yakıcı güneşe rağmen.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Şiir değil de, serbest bir yazım olmuş sanki. Yine de kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta