Neyi farkettim biliyor musun? dedi, gece güneşe yaklaşırken, niye dedim, niye farkettin? biliyordum eksikliğini hissetmiyorum dediği her ne varsa en derinine oturduğunu, saniyeler sonra hayır, hayır bilmiyorsun dedi, içime oturan şeylerin ne olduğunu farkettim, Dönüp aya içimden ışığını kapat demek isterken, birer kadeh daha herneye ve geleceğe kalkmıştı. Konuşmak değiştirir miydi saklı olanların yerini bilemiyorum ama susmak onları gizlerdi, unuttururdu dakikalarca. Hem hepimizin yaptığıda buydu ya unuttunuz mu?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta