Ekrem Şama Şiirleri - Şair Ekrem Şama

Artık demodesin, ey zalim Çernobil!
Radyasyonlar şimdi, varillerde mobil...
Korkulu bekleyiş için zaman da yok,
Ölüm bahçemizde, hem de varil varil! ..

(İstanbul:15.04.2006)

Ölüm; insan öğüten koca değirmen,
Dönüyor, doktora ve ilaca rağmen...

(İstanbul:18.11.2004)

Rabbi, Süleyman'a nice meziyet verdi.
Kurda, kuşa, rüzgara, cine hükmederdi.
Azrail açıktan gelirdi o devirde.
Ölümden korkan biri vardı o şehirde,
Telaşla çıktı peygamberin huzuruna;
-Ey Süleyman, sen bir çare bulursun buna!

Ölüm en gerçektir ve çok acıdır,
Ölüm müminin gerçek ilacıdır.
Ölüm yaşayanlara en güzel ibret,
Ey nefis, artık ibret al ve sabret...

(Nermin Erbakan hanımefendinin vefatı dolayısıyla doğaçlama olarak yazıldı. Allah Rahmet eylesin....)

Gökten ateş yağdı, dün gece gene,
Nöbetten cennete yol varmış anne,
Ah sesim karıştı, seher yeline;
Nöbetten cennete yol varmış anne! ..

Gazilik şehitlik iki kademe,

Sevgi öğretilmedi, gülleriniz kurudu,
Böylece dalda kalan diken siz olursunuz.
Öğretilecek olsa, Allah ve vatan aşkı;
İnsanlığı burçlara diken siz olursunuz...

03.11.2006

Felaket boyutuna gidiyordu kurak,
Herkes çare arıyordu, yoktu dur durak…
Dualar, yağmur bombaları, hem kaç kere?
Damla yoktu ve kurumuştu büyük dere..
Halk çaresiz, yine çıkmıştılar duaya,
Bu sefer en yüksek tepeye, hem de yaya…

Şöyle bir bakın öne düşenlere,
Her biri sanki şampiyon kuşaklı!
İradeyi bırakmışlar ellere,
Akılları minnacık bir kuş aklı!

20.09.2015

Ondörtlük şiirli bir bilmece kendine has,
Ondört günde yazılan değişik bir şiir bu.
Ondört hece ölçülü didaktik türde özel
Ondört mısrada sona erecektir nihayet
Öndört yıl şehzadelik yapmıştı saltanata
Ondört yaşında iken sahibi oldu tahtın

Sormasan olmaz mı be arkadaşım?
Görmüyor musun sel oldu gözyaşım?
Komşularaım eşim dostum yandaşım,
Beni geri bıraktı da böyleyim.

İbretim, sana bu acı halimle,