Ekrem Çiçek Şiirleri - Şair Ekrem Çiçek

KENDİNDEN YOLA ÇIK;
KALDIR BÜTÜN ENGELLERİ,
NEFSİNİN DUVARLARINI YIK,
GÜLÜŞÜN AYDINLATSIN göğü-yeri! ...

SAKIN, SAKIN OLMA! ............

ZALİMİN, ZORBANIN MAŞASI OLMA;
SALTANATININ PAŞASI OLMA,
DÜNYAYI, KAİNATI ÖNÜNE Serseler de,
KULLUKTAN, İNSANLIKTAN aşağısı OLMA! ..

Sana ayırdım gecemi;
Günümde hep SEN VARSIN,
SIR mı yoksa, BİLMECE Mİ?
HAYAT OLUP SENİ SARSIN! ...

SANA DOĞRU AKAR YA! ...

DAHA NE İSTİYORSUN?
BENDEN ÇIKMIŞ,
SANA AİT Bir CANIM VAR YA!
Dereden, DERYAYA DÖNMÜŞ,

KIYAMET KOPARKEN;
Sana soracaklar ekim,
Sana soracaklar İNSANLIK,
Cehennem kimin eseri?
Gaflet ve İHANET BİR ANLIK,
KATLİAM KAPLADI HER YERİ!..

Şansın yok UYURSAN! (CAN ÜŞÜYOR)

Ağla EYLÜL, ağla;
Canları BİÇİYOR Ekim
Donuyor Van, titriyor,
Dünyayı OYNATAN kim?..

Karanlıkta GÜNEŞ neyse;
İNSANDA NEFES neyse,
Yürekler BOYUN EĞSE,
Adıdır, adıdır ADALETİN!..

Güneşin altında ve...

KAİNATTAKİ YERİN! .....

Kainatta, GÖVDEN KADAR DEĞİL,
YÜREĞİN KADAR YER ALIRSIN! ...
AKLIN VARSA, GÖNÜL KAZAN,
Yoksa, ÇAMUR OLARAK KALIRSIN! ..........

Yaşayan ölülerle dolu ortalık;
Yürek susmuş, ruhlar uçmuş,
Topraktan, çamurdan kalabalık!..

KALKIN GELİYOR!?..
Koşuyor Güller Ateşe!