Ekran Tutsağı Şiiri - Köşektaş Türküleri

Sokaklar boş kaldı, sesler kesildi
O eski oyunlar, artık silindi
Saklambaç oynayan, nesil yenildi
Çocukluk ekranda, ziyan oluyor.

Dizinde yara yok, çamur değmiyor
Başını kaldırıp, göğe ağmıyor
Sanal yağmurlarda, rahmet yağmıyor
Gözlerin feri bak, ziyan oluyor.

Uçurtma takılmaz, tellere artık
Dönmüyor topaçlar, ellerde artık
Rüzgarlar esmiyor, yellerde artık
O masum hayaller, ziyan oluyor.

Tabletler telefon, emzik yerinde
Duygular yok olmuş, yara derinde
Hapisler odada, o can serinde
Ömürler boş yere, ziyan oluyor.

Erkenden büyüdü, bebek yaşları
Çatıldı şimdiden, hilal kaşları
Bilmiyor toprağı, çakıl taşları
Yarının fidanı, ziyan oluyor.

Köşektaş hasrettir, çocuk sesine
Hapsolmuş yavrular, cam kafesine
Yazıklar ediliyor, can nefesine
Gelecek nesiller, ziyan oluyor.