Gece, bir telefon ekranının mavi suyunda yıkanıyor.
Apartmanlar... göğe uzanan sessiz prizler gibi,
her pencerede başka bir yalnızlık şarj oluyor.
Bir çocuk, parmağının ucunda kayan dünyayı izlerken
gökyüzündeki yıldızları kaçırıyor.
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta