Gecenin savrulmuş bir yarısında
Kor saplanınca yüreğine,
Ağla gözlerim, yüreğim ağla.
Belki bir duyan olur
Kalın duvarlardan geçmeyen sesini,
Bir gören olur ölü yüzünü belki,
Sarar belki birisi hissiz ellerini.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
