Ekim, sonbaharı hatırlatır, vedalaşmanın adı...
Sararıp solmanın, rüzgarda savrulmanın,
Aynı zamanda; toprağa düşmenin zamanı...
Bizim buralarda baharlar olmaz!
Ne ilkbahar ne de sonbahar.
Ya yazın sıcağı, ya kışın poyrazı yakar.
Açmadan kurur, dalında yapraklar.
Ekim tek başına bir mevsim, tek başına bir bahar.
Ekim’de ölmek ne güzel!
Bir tohum gibi düşersin toprağa.
Ne yanar ne de üşürsün.
Dilimde duam olsun, kavuşmak Ekim’de olsun,
Mezarımı dostlar kazsın.
Başımda hanım kalsın.
Dostlar bir defa, bir Fatiha onbir İhlas okusun.
İsterim eşimden ve çocuklarımdan dua,
Cumadan cumaya yanımda ola...
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 16:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!