Eirik Ağacı* Şiiri - Ercan Keskin

Ne zaman erikler çiçeğe dursa
Ağlayasım gelir içim sıra
Zehir zemberek bir hüzün kaplar
Aşkımız gelir birden aklıma

Nasıl yürümüştük yağan yağmurda
Sel alsa olamazdık farkında
Enikonu ilk aşkımız olunca
Var edemedik bir türlü zamanında

İçimizde o fırtına kopunca
Layıkı vechile koruyamadık
Kendimiz ettik kendimiz bulduk
Enikonu varamadık ayırdına

Sen orada ben burada unutulduk
Kaybedilen aşkın acısıyla
İçin İçin ağladık her gelişinde
Nasıl olursa hep hatırımıza