Ehli Süfyân Şiiri - Ertan Hurmanlı

Ehli süfyân meyletmiş, Sultan olmaya
Payidar olan tahtta, han kurmaya

Cümle alem, seyre dursun düşenleri
Zevk-ü sefa ilinde eğilip, bükülenleri

Töre bilmez, iz bilmez; hak görmez fendi
Az yedin, dolmadı testi kırıldı efendi

Nail olmam mazluma hayır, diyene
(Kul)Hakkına girip, Hayrı Şer bilene...

Sözüm söz değildir, Tut-a-mayan namerde...
Başım benden ari, izzetim nefsime