Seni son gördüğümde,
Solgun ve kederliydi yüzün.
İçi gülen gözlerin, derin çukurlara düşmüş,
İki siyah kehribar gibi.
Sessiz çığlıkla, ' imdat! ' der gibiydi.
Kalabalık içinde yapayalnız,
Bir köşede mahzun oturuyordun.
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta