Seni son gördüğümde,
Solgun ve kederliydi yüzün.
İçi gülen gözlerin, derin çukurlara düşmüş,
İki siyah kehribar gibi.
Sessiz çığlıkla, ' imdat! ' der gibiydi.
Kalabalık içinde yapayalnız,
Bir köşede mahzun oturuyordun.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta