Eğme Boynunu Şiiri - Samet Kırteke

Gök çadır kurulsun, dağlar uyansın,
Ergenekon yurdu nura boyansın,
Türklük davasını güden yiğitsen,
Zalimin zulmüne eğme boynunu.

​Şahlanın beylerim, cenk boruları,
Çalınsın inletin yüce dağları,
Tarihe şan katan kutlu çağları,
Yaşatmak uğruna eğme boynunu.

​Kılıçlar kınından çekilsin diye,
Türklük sancağımız dikilsin diye,
Kızılelma denen yüce ülküye,
Yürürken yollarda eğme boynunu.

​Hürriyet ateşi yanar kanında,
Çiçi Yabgu ruhu durur yanında,
Canından geçsen de cenk meydanında,
Esaret kışına eğme boynunu.

​Töre dedikleri yazısız yasa,
Yiğitler kalbinde yer etmez tasa,
Zalim hanedanlar üstüne bassa,
Haksızın tahtına eğme boynunu.

​At sürün yiğitler Turan iline,
Kimse set çekemez Türk'ün seline,
Günün birisinde zalim eline,
Düşsen de zindana eğme boynunu.

​Türk’ün gücü sığmaz kara toprağa,
Uzanır kolları yüce turana,
Kanını versen de şanlı bayrağa,
Yabancı rüzgara eğme boynunu.

​Meydanda küheylan kişnediği an,
Düşmanın üstüne yürüdüğü an,
Kılıcın kemiğe dayandığı an,
Acıdan titreyip eğme boynunu.

​Bozkurtlar dirilsin Altay dağından,
Kopsunlar asrın Çelik bağrından,
Geçerken tarihin dar sokağından,
Namert pususuna eğme boynunu.

​Kırteke, destan yaz şanlı atana,
Rahmet oku Kara yerde yatana,
Kızılelma denen ulu vatana,
Varıncaya kadar eğme boynunu.