Eğitim Güven Üzerine Kurulur

Okullarda artık kanayan bir yara hâline gelen, toplumu yavaş yavaş bir şiddet sarmalına sürükleyen bir gerçeklik yaşıyoruz. “Başımız sağ olsun” demeye alıştıkça, aslında geleceğimizi, umutlarımızı ve başarılarımızı da kaybediyoruz. Her yeni haberle birlikte bir kayıp daha veriyor, bir acıyı daha içimize gömüyoruz. Sanki zaman, yas cümlelerinin içine sıkışmış gibi ilerliyor.
Okulda, yolda, evde, sokakta… Artık güven duygusunun yerini tedirginlik aldı. Bir zamanlar bilgiyle, emekle, hayalle anılan okullar; bugün kimi zaman şiddetin, korkunun ve çaresizliğin konuşulduğu yerler hâline geldi. Kalemin yerini şiddet aldığında, sadece bireyler değil, bir toplumun geleceği de zarar görüyor.
En acı olan ise bunun giderek olağanlaşmasıdır. Her kayıp haberinde kısa bir üzüntü, ardından hızla unutulan bir sessizlik… Oysa kaybolan sadece bir hayat değil; bir ailenin dünyası, bir sınıfın umudu, bir ülkenin yarınıdır.
Eğitim, güven üzerine kurulur. Güvenin olmadığı yerde öğrenme de, gelişme de, umut da zayıflar. Bu yüzden mesele yalnızca bireysel bir şiddet sorunu değil, aynı zamanda toplumsal bir sorumluluk meselesidir. Çünkü bir çocuğu koruyamayan hiçbir yapı, kendi geleceğini de koruyamaz.

16.04.2026
~ Gülay Özdemir ~