Eğer Tanrı Varsa Şiiri - İhsan Yılmaz

Eğer Tanrı Varsa…

İhsan Yılmaz

Eğer Tanrı varsa,
Ve bir gün gözlerinin içine bakabilirsem,
İlk soracağım şey cennet olmayacak.
İlk soracağım şey şu olacak:

"Ben susarken değil,
Hayallerimi çalarlarken sen neredeydin?"

Bir ömür emek verdim,
Bir avuç umut biriktirdim.
Onlar ise gecenin karanlığında
Yarınlarımı çaldılar sessizce.

Her düşen yaprakta biraz ben vardım,
Her kırılan dalda biraz çocukluğum.
İnancımı, sabrımı, sevgimi
Birer birer tükettiler.

Ben kimsenin ekmeğine göz dikmedim,
Kimsenin alın terine ihanet etmedim.
Ama hainler, en güzel düşlerimi
Kendi karanlıklarına gömdüler.

Ey sonsuzluğun sahibi,
Eğer gerçekten duyuyorsan beni,
Sana isyan değil bu,
Yalnızca cevabını arayan bir yüreğin çığlığıdır.

Söyle bana…
Adalet neden bazen bu kadar geç kalır?
Mazlum neden gözyaşını yutarken,
Zalim neden kahkahalar atar?

Belki de en ağır yara,
Kaybetmek değildir.
İnsan, umutlarının
Kendi gözlerinin önünde öldüğünü görmesidir.

Ve eğer bir gün huzurunda durursam,
Ne servet isterim, ne de hesap.
Sadece sessizce sorarım:

"Ben hayallerimi toprağa gömerken,
Onlar geleceğimi talan ederken,
Sen neredeydin?"

Belki cevap vermezsin…
Belki de cevabın,
Yıllarca içimde taşıdığım sabrın kendisidir.

Ama şunu bil ki;
Çalınan her hayalin altında
Hâlâ vazgeçmeyen bir insanın
Sessiz direnişi vardır.
Temmuz/2026