Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Anadolu’nun bir kasabasında büyüdü. İstanbul’a ilk kez trenle geldi, Haydarpaşa Garı’nda şehre merhaba dedi. Mühendislik mezunu, iş güvenliği üzerine uzmanlaştı. Üniversitede yalnızca iki sayı çıkan bir dergide yazdı. :) Zaman zaman terketse de bu şehri 2000 yılından beri İstanbul’da yaşıyor. Bekâr ve bir çocuk babası. Kendi halinde, biraz dağınık, koleksiyon meraklısı bir filatelist. Şiiri sessizce akan bir iç ses olarak görüyor.
