9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ruhuma nakşettim tutkuyu, gidişin keder,
Sözcükler kifayetsiz, destanımız sürer,
Nefesin eksikse, nefesim beyhude biter,
Kaderin sunduğu lütuf, paha biçilmez değer.
*
Sus, kollarınla kucakla limitsiz,
Uzaklaştığında, yüreğim titriyor kimsesiz,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta