Efsûn-u Hüzzam Şiiri - Eshat Eshat

Bir efsun gibidir kadrime nurun
Değer şiarıma engin sürurun
Eser baharıma sessiz huzurun
Papatya açtırır seninle güzün
Gidelim her yola biz düzün düzün

Okşarken ruhumu gözdeki o iz
Düşeriz seraba hemhal ile biz
Aşikâr sevgimiz müebbet yeliz
Değişir bu gönlüm her andan ana
Sığmıyor içime hasretim sana

Dökülür imlaya parke parke düş
Tezvire gerek yok kâfidir gülüş
Yokluğun hüzzamsa varlığın cümbüş
Gözünün o rengi gözümde haki
Ebette ki adın ezelde baki

Yazdığım çizdiğim her şeyde varsın
Çorak dağlarımda bembeyaz karsın
Sen benim kalbime canansın yarsın
Çehrene âmâdır gözlerim her gün
Gelişin düğündür gidişin sürgün