iki parmağımın arasında
asılı bulmuşlar seni..
adın yoktu!
şiir giydirmiştim,
serabın bin yıllık sevabına..
hırpalanmış harflerin
tel tel sökülen ipliklerinden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hiç'e sesleniş. Güzel şiir yüreğinize sağlık...
Teşekkür ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta