Efsa’ya Ütopya Şiiri - Yorumlar

Ne utanç kaldı elimde tanelenen ne de bir sevinç
Sevinin uzağından, acının koynudan sıyrılıp atıyorum kendimi her sabah yataktan yaşamın kollarına
Ne bi ırzım kaldı ne de hazzım
Küfün ve küfrün üstüne basa basa ulaşıyorum eşiğine hayatın
Atladığım eşikten bir kaygı yuvasına düşüyor adımım
Yalnızlığın yaktığı sokaklarda çaresizliğin yüzü olarak geziyorum
Çiçeksiz kaldırımlara anlatıyorum sesini