Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
nasıl bir yapayalnız kalmışlıkne güzel betimlemeler
yağmurlu kasvetli erken gelen bir akşamda
ıslandım dizelerinizle
erken yağmeli ve
gökkuşağı olmalıydı..
ömür gibi geç kaldım
baştan sona harika içerik için teşekkürler efendim..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta