Efkar Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Dil tutuldu, dinledim zikir gibi şikâyetleri;
Gönlümde uslanmaz oldu gül-çehre hayâlleri.
Efkâr parçalara bölsede bu yalnız kalbimi,
Bitmez bu sabahlar, değişir mevsimin hâlleri.

Bakışta kaldı vedânın o son senden murâdı,
Bu aşk değil, anladım, gönlüme kazınmış nardı.
Her yorgunluk sanki yazılmış bize bizden kader,
Her yanımı yalnız bir gölge kaplar gibi sardı.

Ne bir ses bahçede, ne de bir gül üstünde bülbül;
Senden kalan eski sandalye, bana hayat olur.
Unutur sanma, gittin diye seni; bekler gönül.
Bu kalp mahşerde unutmaz, adına tanık olur.
2022